średni roczny wzrost gospodarczy w latach 1270–1700
wyniósł w Anglii zaledwie 0,18 proc. rocznie
w latach 1700–1870 wzrósł do 0,48 proc. rocznie
a dopiero po 1830 r. przekroczył w dłuższym okresie
1 proc. rocznie (za lata 1830–1860 wyniósł 1,16 proc.)
mimo powolnego wzrostu w gospodarce Wielkiej Brytanii
zachodziły istotne przekształcenia -
od 1450 do 1700 roku produkcja przemysłowa
per capita wzrosła dwukrotnie
odsetek obywateli pracujących w rolnictwie spadł
z 57 proc. w 1381 r. do 37 proc. w 1759 r.
(u progu rewolucji przemysłowej) a w przemyśle
wzrósł w tym okresie z 19 proc. do 34 proc.
w 1851 r. po raz pierwszy więcej obywateli 

mieszkało w miastach niż na wsi
(...) jednak nie we wszystkich dziedzinach 

postęp był odczuwalny szybko -
siła nabywcza dziennej płacy robotnika budowlanego 

dopiero w 1880 r. przekroczyła poziom z XV w. 

a wysokość płac zmieniała się głównie 

w zależności od przyrostu naturalnego

a zatem od liczby poszukujących pracy
paradoksalnie istotną podwyżkę płac zanotowano
po epidemii dżumy w XIV w. która zabiła miliony osób
sprawiając że istotnie poprawiła się pozycja
negocjacyjna tych pracowników którzy przeżyli

obserwatorfinansowy.pl